سما کردن= رقص نمودن: رقص نمودن به صورت دست جمعی، نشانه همبستگی و اتحاد و پای کوبی به زمین را نشانه ي پای بند بودن و عشق و علاقه به کشاورزی میدانند. مهمانان و تماشاچیان در تمام مدت رقص مبلغی را به دستیار دهل  که نقش شاوازچی را ایفا می کند. میدهند شاوازچی در حالی که اسکناس را با انگشتان دست راست خود گرفته روی سر تمام رقاصان تکان میدهد و اسم کسی را که مبلغی را به نام شاواز (یعنی شادباش) داده نام میبرد و با صدای بلند و کشداری می خواند: شاواز هزار جا مالی آوا فلانی ٰ در خزانه شکانی یه = یهنی هزار مرتبه خانه فلانی آباد در خزانه اش را شکسته. اگر عروس و داماد برقصند،حتما سرچوپی را به دست آنها میدهند و تمام مهمانان و تماشاچیان بدون استثنا یا شور و شوق خاصی هر دو را غرق شاواز می نمایند. پولهای شاواز شدهٰ همگی به گروه نوازندگان تعلق دارد،به اضافه ی این شب اخر عروس بعد از صرف شام و چایی، در مجل مردانه و زنانه جداگانه با دایره و نرمه نای یا کمانچه بزم میگیرند و از هر مهمان بنا به وارستگی او مبلغی به نام (( نام دایرانه)) میگیرند.

در ادامه مطلب انواع رقص را به صورت کامل توضیح داده شده است

شهرستان بيجار با اطراف خود از نقطه نظر جغرافيايي با وجود وابستگي به شرق كردستان، يك واحد مستقل كوچك را تشكيل مي دهد. اطراف شهر از هر طرف به وسيله كوه‌هايي نظير كوه نسار در غرب و كوه نقاره كوب در شمال و كوه زاغه در جنوب شرقي و كو‌هاي غفاران و خوره تاو ( آفتاب گير ) در شرق محاصره شده ولي اين كوه‌ها نسبت به اطراف منطقه، ارتفاع چنداني نداشته و به وسيله‌ي دهليزهايي با اطراف خود ارتباط پيدا كرده اند.